تسخير لانه ي سرمايه داري وال استريت؛ 13 آبان آمريكايي ها

تسخير لانه ي سرمايه داري وال استريت؛ 13 آبان آمريكايي ها

لانه ي فساد، لانه ي جاسوسي، لانه ي ترور، لانه ي سرمايه داري، لانه ي ... خيلي فرقي با هم نمي كنند. يك هدف دارند با چندين عنوان. همه اشان ضد معنويت و عدالتند و صد البته دشمن خونين فريادگران معنويت و عدالت.

با اين احوال، امام، بايد 13 آبان 43، به تركيه تبعيد مي شد، چون سيره ي عملي اش، نظام فساد و ترور و سرمايه داريِ دنيا را بر نمي تافت.

14 سال گذشت(13 آبان 57) تا سربازانِ در گهواره ي حضرت روح الله، در اعتراض به كاخ سياه فساد و ترور و سرمايه داري برخاستند و بهايش را نيز با خون دادند.

دم مسيحاييِ خون شهيدان دانش آموز، كار خودش را كرد. 13 آبان 58 لانه ي فساد و ترور و جاسوسي به دست دانشجويان مسلمان پيرو خط امام، فتح شد و كارگزاران شيطان در زنجير شدند. انقلاب دوم اتفاق افتاده بود و گُندهِ لاتِ دنيا نتوانست هيچ غلطي بكند. اما امام و فرزندانش به اين چيزها راضي نبودند. مي گفتند وقت كم است، بايد پرچم لا اله الا الله را بر بام همه ي امپراطوري هاي دنيا برافراشته كنيم.

سي و دو سالي هست كه از آن ماجرا مي گذرد. با اينكه هنوز پرچم ها برافراشته نشده اند اما لانه هاي فساد و ترور و سرمايه داري شيطان بزرگ در بيش از 80 كشور و 1000 شهر، دارد نفس هاي آخر را مي كشد.

تسخير لانه ي سرمايه داري و بي عدالتي وال استريت، قلب شيطان بزرگ و غده ي سرطاني را نابود خواهد كرد، ان شاءالله...

يادمان نرود 13 آبان، بازخواني و پاسداشت درسِ بزرگ جوانان و ملت ايران به همه ي آزاده هاي دنيا از جمله جنبش 99 درصدي تسخير وال استريت است.

وعده ي ما، جمعه 13 آبان، براي پاسداشت روز مبارزه با استكبار و حمايت از جنبش 99 درصدي مردم دنيا بر ضد نظام فساد و ترور و سرمايه داري.

والعاقبة للمتقين


"سرزده" مروّج "انجام كار اداري به شرط تشويق"

سرزده ی 20:30

"سرزده" مروّج "انجام كار اداري به شرط تشويق"

يكي از مجموعه هاي خبري صدا و سيما كه با ورودش به عرصه ي خبررساني، تحولي را نسبت به مجموعه هاي خبري خشك و حوصله سَر بَر قبل از آن ايجاد كرد، مجموعه خبري 20:30 بود؛ تا جايي كه بعد از مدت كوتاهي توانست يكي از پر مخاطب ترين بخش هاي خبري صدا و سيما شود.

چند وقتي است كه قسمتي به 20:30 اضافه شده است به نام "سرزده". سرزده گزارشي است از ميزان رضايتمندي اقشار مختلف مردم از يك سازمان يا اداره در محل آن سازمان يا اداره. البته اين گزارش مانند گزارش هاي متعارف يكطرفه نيست؛ بلكه اين گزارش به صورتي است كه بلافاصله رضايتمندي يا نارضايتي افراد مراجعه كننده به افراد مراجعه شونده انتقال داده مي شود و علت آن پرسيده مي شود. تا اينجاي كار همه چيز عاليست و اين حركت مصداق بارز امر به معروف و نهي از منكر كارمندان و همچنين مسئولاني حساب مي شود كه كارمندانشان مستقيم با مردم سر و كار دارند. اما مشكل از آنجا شروع مي شود كه مدير سازمان يا اداره كذايي، از يك طرف به كارمند ظاهراً وظيفه شناسي كه افرادي از او راضي بودند، وعده ي تشويق هايي مثل سفر حج عمره و مشهد مقدس و ... مي دهد و از طرف ديگر به كارمندي كه افرادي از او ناراضي بودند، وعيدهايي با هزار اما و اگر! اگر با حُسن نظر، فرض را بر اين بگيريم كه مدير سازمان يا اداره كذايي، چنين وعده و وعيدهايي را صرفاً بدليل حضور دوربين سرزده 20:30 و خود شيريني و شايسته سالاري هاي پشت دوربيني! انجام نداده است، اين سؤالات پيش مي آيد كه:

آيا چنين تشويق هايي جايگاهي در نظام اداري ما دارد؟ آيا ما بنا را بر اين گذاشته ايم كه هر كس وجدان كاري، كه وظيفه ي ديني و ملي و انساني اش است را رعايت كرد، تشويقش كنيم؟ بازخورد اين نوع تشويق هاي منفعلانه و غيرضروري كه از پول بيت المال تأمين مي شود، چيست؟ آيا جز اين است كه توقعات را در اداره جات بالا مي برد.

"سرزده" غير مستقيم به مردم مي گويد كه روال اين است كه افراد وظيفه اشان در محيط كاري و اداري را نصفه و نيمه انجام مي دهند و اگر كسي صرفاً وظيفه اش را كامل انجام داد، بايد مورد تشويق واقع شود! مگر كساني كه براي بهتر و سريعتر انجام شدن كارشان- كه در موارد بسياري همان انجام وظيفه ي قانوني مسئول مراجعه شونده است- به فرد مسئولي رشوه مي دهند، كاري غير از كاري انجام مي دهند كه "سرزده" مروّج آن است؟  قديمي ها به اين مي گفتند قوزِ بالا قوز! مردم خيلي از برآيند وضعيت اداري كارمندان و به اصطلاح پشت ميزنشين ها، راضي بودند، حالا برنامه "سرزده" با ترويج تشويق هاي غيرضروري، كه نتيجه اش "انجام كار اداري به شرط تشويق" است، به رضايت مردم هم اضافه مي كند!

والعاقبة للمتقین